اطلاعات
- نوع مانهوا کره ای
- تاریخ انتشار نامشخص
- تعداد چپتر نامشخص
- وضعیت در حال پخش
زوتیان جاودانه از جاودانگی خارج گشته و با یک سیستم مرموز بازگشته است!همه ی شانستون رو جمع کنید و همه چیز را کنترل کنید.فقط من تصمیم گرفتم!توی یه خانواده ی چینی بعنوان یه دانش اموز به اسم کین یوهی به دنیا برگشتم، حالا ببینید که با استفاده از سیستم هرچیزی که یه انسان توی این قلمرو بخواد رو بدست میارم!وقتی به قلمرو آسمانی(بهشتی) برگردم،همه چیزم رو دوباره پس میگیرم .
رتبه داستان
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
5/10
توضیحات ( داستان )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
فقط میگهم بیاین یه خورده منطقی باشیم طرف از یه زمانیه که خیلی قدیمیه یا اصلا میشه گفت یه دنیایه که طومار دارن و از این جور حرفا به محض اینکه بیدار میشه وسط کلاسه اونوقت داره میگه فناوری گوشی خیلی خوبه اخه پرفسر تو از کجا میدونه اون چیزی که تو جیبت داری گوشیه و چیکار میکنه اصلا این بیخیال یه دفعه ای سیستم واسش راه میوفته که تو حالت عادی خود سیستم برای مردم این زمان خیلی فانتزیه . میخوام بگم نویسنده چندتا ایده مختلف رو بهزور بهم چسبونده یه داستان در بیاره (تناسخ+تذهیب کننده+سیستم)که هر کدومشون برا خودشون میتونه یه داستان مجزا داشته باشه(راستی نمیشه گفت که طرف داره از خاطرات درون این بدن استفاده میکنه چون حتی اسم خودشم نمیدونس) بعدا یعنی چی که طرف یه نفس میکشه یه قلمرو رو میشکونه مگه فیلم هندیه لابد وقتی هم که میگوزه به طور کاملا اتفاقی یه زلزله 7ریشتری میاد
رتبه ( طراحی )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
6/10
توضیحات ( طراحی )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
طراحیش عادیه زیاد مثل مانهوهایی که روی طراحی مانور دادن نمیشه مثلا مانهوای مرگ تنها پایان برای یک شروره رو ببینید مشخصه که خیلی رو طراحی هر شخصیت حتی اون فرعی هاش که خدمتکارارو و.... رو تشکیل میدن کار شده و قشنگ در اورده ولی صفحات داستان خیلی کوتاهه وداستان داره سریع و بدرد نخور جلو میره مثلا توی داستان های مربوط به تناسخ معمولا شخصیت اصلی اول کار باید یه خورده گیج بزنه که چی شده چی نشده توی این طراحی باید جای زیادی رو برای مونولوگ های درونی بزاره که معمولا موضوعاتی از قبیل محافظت از عزیزان یا انتقام گیری از دشمن رو مطرح بکنه تو طراحی هایی که معمولا توشون موضوع سیستم مطرحه هر چقدر سیستم دقیق تر طراحی شده باشه جدابین داستان بالا تر میره مثلا موقع استفاده از اسکیل های خاص از رنگ های متنوع استفده کنه داستان جذاب تر نشون داده میشه ولی از اونجایی که داستان خیلی جلو نرفته نمیدونم در اینده چطور می شه
رتبه ( کارکتر )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
6/10
توضیحات ( کارکتر )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
شخصیت پردازیش سادس و قشنگ معلومه زیاد روش کار نشده تو شخصیت هایی که مربوط به جاودانه های تذهیب کننده موجوده شخصیت اصلی دوباره متولد شده دارای یه جور شخصیت کاریزماتیکه که همیشه فرای انتظارات دیگران چه دوست چه دشمن عمل میکنه ولی شخصیت اصلی این داستان انگار یه داشجوی معمولیه منظورم اینکه اون طوری نیست که با خودم بگم وای چه خفن بود معولا تو داستان وقتی شخصیت اصلی از خودش یه جور رفتا اصیل مانند نشون میده داستاد جذاب تر میشه ولی بعضی از نویسنده ها دقیقا بر عکس این موضوع عمل میکنند چون میخوان داستاد کمدی باشه که این باعث میشه کیفیت کارشون پایین بیاد
رتبه ( جذابیت )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
7/10
توضیحات ( جذابیت )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
معمولا خواننده ها از شخصیت هایی که همین اول کار قوی شروع میکنن خومون میاد واین توی مسله تناسخ بیشتر مطرحه چون فرد با اینکه جوون به نظر میرسه و بی تجربه به نظر میاد ولی با دانش گسترده ای که از زندگی قبلیش داره میتونه سریع پیشرفت کنه حالا این بزاریم کنار خود مسله داشنت سیستم اصلا یه موضوع جداست چون خود سیستم برای پیشرفت دادن یه فرد عادی به طرز قابل توجهی کافیه این که این داستان اومده این دو تا موضوع رو باهم ترکیب کرده باعث میشه که خواننده انتظار پیشرفت فوق العاده ای رو داشته باشه بماند که داستان تازه شروع شده و فقط شخصیت اصلی و دشمنش از زندگی قبلی معرفی شده اگر نویستده داستان پردازی قسنگی بکنه میتونه به یه داستان خیلی باحال تبدیل بشه