اطلاعات
- نوع مانهوا کره ای
- تاریخ انتشار نامشخص
- تعداد چپتر نامشخص
- وضعیت پایان یافته
در دنیایی که دروغ و ریا همه جا رو فرا گرفته، سیاهچال هایی پدید اومدن که با وعده ثروت و قدرت مردم رو به دام میندازن. استچ اتلیر، توی یکی از همین سیاهچال ها توسط همراهانش فریب میخوره و با فعال کردن یک آیتم نفرین شده به نام "یادگار مرگ" میمیره. اما این پایان کارش نیست. یادگار مرگ استچ رو از مرگ نجات میده، ولی به چه قیمتی؟ هدف یادگار مرگ چیه؟ آیا میشه بهش اعتماد کرد؟
رتبه داستان
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( داستان )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
داستان Dungeon and Artifact برای من از همون اول با ایدهی “مصنوعات با قدرتهای خاص” و ترکیبش با ماجراجویی توی دانجنها جالب بود. روایتش بهنظرم خیلی کلیشهای شروع میشه، یه جور فضای آشنا مثل خیلی از مانهوای فانتزی دیگه، ولی کمکم با پیچ و خمهای خودش غافلگیرت میکنه. چیزی که منو جذب کرد این بود که بر خلاف بعضی کارها که فقط روی مبارزه یا سطح قدرت تمرکز میکنن، اینجا یه حس کنجکاوی وجود داره که پشت هر مصنوع چه گذشتهای خوابیده و چه تاثیری روی قهرمانها میذاره. بعضی جاها ریتم کند میشه و توضیحات طولانی باعث میشه حس کنی داستان داره کش میاد، ولی در کل فضای ماجراجویانه و رمزآلودش باعث میشه ادامه بدی. شاید بینقص نباشه، اما توی ژانر خودش داستان قابل قبولی داشت
رتبه ( طراحی )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( طراحی )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
نظر طراحی، این مانهوا هم نقاط قوت داره هم ضعف. شخصیتها طراحی خاص خودشون رو دارن و میشه گفت از همدیگه قابل تشخیصن، اما گاهی جزییات پسزمینه اونقدری کار نشده که آدم انتظار داره. مثلا توی صحنههای دانجن، بعضی وقتها محیط خیلی ساده کشیده شده و میشد با کمی سایهزنی یا جزییات بیشتر فضای تاریک و ترسناکتری ایجاد کنه. البته صحنههای مبارزه رو دوست داشتم؛ حرکتها روان بودن و حس ضربهها خوب منتقل میشد. طراحی مصنوعاتی که محور اصلی داستان هستن هم بهنظرم خلاقانه بود، هر کدوم ظاهر خاصی دارن و همین باعث میشه وقتی وارد داستان میشن حس متفاوتی داشته باشن. در کل طراحی خوبه ولی جا برای پیشرفت هم داشت
رتبه ( کارکتر )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( کارکتر )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
شخصیتپردازی توی Dungeon and Artifact بهنظرم نسبت به خیلی از مانهواهای مشابه بهتره. قهرمان اصلی فقط یه مبارز قدرتی نیست؛ انگیزههاش، ضعفهاش و حتی لحظههایی که مردد میشه باعث میشه بهش نزدیکتر بشی. شخصیتهای فرعی هم بیاستفاده نیستن و هر کدوم یه نقشی توی پیشبرد داستان دارن، هرچند بعضیها زود محو میشن و ای کاش زمان بیشتری براشون صرف میشد. چیزی که من خیلی دوست داشتم، رابطه بین شخصیتها بود؛ نه فقط همکاریهاشون توی دانجن، بلکه تضادها و اختلاف نظرهاشون هم باعث شده طبیعیتر بهنظر بیان. گاهی دیالوگها طولانی میشن، ولی این طولانی بودن به فهم بهتر شخصیت کمک کرد
رتبه ( جذابیت )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( جذابیت )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
از نظر جذابیت کلی، این مانهوا برای من چیزی بین “خیلی خوب” و “جذاب ولی با ایراد” قرار میگیره. دلیلش اینه که ایدهی مصنوعاتی با قدرتهای منحصربهفرد خودش بهاندازه کافی خاص هست که بخوای ادامه بدی، اما همزمان روند روایت بعضی جاها کند میشه و ممکنه حوصلهسر بر باشه. با این حال، هر بار که یه مصنوع جدید معرفی میشه یا یه راز از دانجنها فاش میشه، دوباره هیجان برمیگرده و همین کشش باعث میشه نخوای ولش کنی. شخصیتها هم کمک میکنن جذابیت کار حفظ بشه، چون صرفاً یه سری مبارزهی پشتسرهم نیست، بلکه روابط و انتخابهاشونم تاثیرگذاره. در کل من میگم ارزش دنبال کردن رو داشت و اگه حوصلهی ژانر فانتزی-ماجراجویی رو داشته باشی، قطعاً سرگرمت میکنه.