اطلاعات
- نوع مانها چینی
- تاریخ انتشار نامشخص
- تعداد چپتر نامشخص
- وضعیت در حال پخش
پادشاه اژدها نفرین شده - یه قربانی ساده… یه پادشاه اژدها… و یه نفرین لعنتی! پسر فقط یه سیاهی لشکر ساده بود تا وقتی که قربانی پادشاه اژدها شد ولی به جای مرگ، یه نفرین دیوانهکننده اجرا شد: از این به بعد، هر آسیبی که بینه، اژدها باید تحملش کنه. حالا اژدهایی که جونش از کلِ ارتشها یا هر بنی بشری بیشتره اسیر یه نوار جون مشترک با یه آدمیزاد بیکله، دیوونه و دردسرساز شده پسر هیچی براش مهم نیست و رسما دنیا به کتفشه. ولی اژدها بدبخت فلک زده با هر ضربه یا دیوونه بازیه های اون روانی... نفرین رو بیشتر حس میکنه و به چخ سگ میره.
رتبه داستان
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
10/10
توضیحات ( داستان )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
خلاصه داستان این مانهوا با یک موقعیت طنزآمیز شروع میشود: شخصیت اصلی که متوجه میشود پادشاه اژدها او را بلعیده، با جسارت میگوید «تو من رو خوردی، پس لااقل یه جور غرامت بده!» و اژدها هم در جواب «خب! یه فنون رزمی پیشپرداختی بهت میدم!» . این قرار باعث میشود که از این به بعد «مثل دو همزاد یک نوار سلامتی مشترک» داشته باشند و هر آسیبی را اژدها متحمل شود . این ایدهی غیرمنتظره و خندهدار، اساس درگیریها و اتفاقات بعدی داستان را میسازد. بعد از این مقدمه، داستان بهطور کلی ادامه ساده و روانی دارد. تاکنون بیشتر شاهد موقعیتهای کمدی و مبارزات فانتزی کوتاه هستیم و تمرکز زیادی روی داستانسرایی عمیق نشده. در ۷ قسمت اولیه، بیشتر حالت اپیزودیک دارد؛ مثلاً شخصیت اصلی وارد مراسم یا نبردی میشود و با ترفندی خندهدار و با کمک قدرتهای پیشپرداختیاش بر دشمن غلبه میکند. تا اینجا جزئیات زیادی از پسزمینه جهان (مثل انگیزههای قبلی اژدها یا ساختار دنیای اطراف) گفته نشده و هدف اصلی خنداندن خواننده بوده است. به نظر میرسد مانهوا روی ترکیب طنز و عناصر فانتزی تمرکز دارد و هنوز پیچیدگی داستانی زیادی معرفی نکرده است.
رتبه ( طراحی )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
9/10
توضیحات ( طراحی )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
سبک بصری این مانهوا کاملاً با ژانرهای اکشن و فانتزی آن سازگار است. همانطور که ژانرهای «عملیاتی، ماجراجویی، فانتزی، جادویی و خونآشامی» برای این اثر ذکر شده است ، در طراحی صحنهها و شخصیتها با جلوههای افسانهای و موجودات خیالی زیادی طرفیم. رنگآمیزی بسیار زنده و شفاف است و در اکثر صحنهها از پالت گرم و متنوع استفاده شده. به خصوص وقتی پادشاه اژدها یا سایر موجودات جادویی نمایش داده میشوند، طراحی روی جزئیات مثل درخشش چشمها یا سایهروشن پوست آنها تمرکز دارد. طراحی چهرهها و حالات کاراکترها هم قابلتوجه است. شخصیت اصلی (که هنوز نامش مشخص نیست) حالات اغراقشدهای دارد که برای موقعیتهای طنز مناسب است. مثلاً وقتی عصبانی میشود چشمهایش تنگ و دهانش پهن میشود که باعث خنده میشود. در عین حال، طراحی پادشاه اژدها جلالمند است: بدن غولآسا با رنگهای تیره و بالهای عظیم باعث میشود در یک لحظه جدیت خود را نشان دهد، اما در صحنههای خندهدار نگاه کلافه و لبخند طعنهآمیزش همه چیز را مفرح میکند. پسزمینهها معمولاً ساده هستند تا توجه روی کاراکترها و مبارزهها متمرکز شود.
رتبه ( کارکتر )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( کارکتر )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
تا کنون دو شخصیت اصلی داستان معرفی شدهاند. شخصیت اول (پسر یا دختری جوان) بسیار جسور و بیباک است؛ او آنقدر اعتمادبهنفس دارد که حتی مقابل یک موجود قدرتمند مثل پادشاه اژدها بایستد و حرفهای طعنهآمیز بزند. این شخصیت رفتارهایی دیوانهوار و شوخطبعانه دارد و هرجا که وارد ماجرا میشود اوضاع را به نفع خودش عوض میکند. برای مثال، وقتی در مقابل اژدها ایستاده و قرارداد جالبش را مطرح میکند، یک حالت خندهدار و سرزنده نشان میدهد. پادشاه اژدها (Dragon King) برخلاف ظاهر تهدیدکنندهاش، در داستان بسیار دستپاچه و کلافه نشان داده میشود؛ او با آن قامت غولآسا و بالهای پهن وارد صحنه میشود اما به محض شنیدن درخواست عجیب شخصیت اصلی عصبانی و گیج میشود و واکنشهای عجیب و کمیک نشان میدهد. تا اینجا کاراکتر جدیدی بهعنوان دشمن اصلی یا همراه معرفی نشده است، ولی با توجه به ژانر «خونآشامی» ممکن است در قسمتهای بعدی با یک خونآشام یا موجود جادویی دیگر روبهرو شویم. همچنین اشاره به «امتحان» و «کشتار» در نام فصلها وجود دارد که معنای دقیق آنها هنوز مشخص نیست. بهطور خلاصه، ترکیب شخصیتها ترکیبی از پهلوانهای افسانهای با روحیههای کمدی است و در همین فاز ابتدایی فقط جهت سرگرمی و خلق صحنههای جذاب استفاده میشود.
رتبه ( جذابیت )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
10/10
توضیحات ( جذابیت )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
نقطه قوت اصلی این مانهوا در شروع غیرمنتظره و ریتم سریع آن است. از همان خطوط اول داستان میفهمیم که ماجرا قراره خیلی عجیب و جذاب باشه . برای مثال، وقتی شخصیت اصلی جملهی «تو من رو خوردی، پس یه جور غرامت بده!» را میگوید، خواننده سریعا متوجه میشود که با یک روایت شوخطبعانه و اکشن طرفیم. این شروع سریع و طنزآمیز، ما را ترغیب میکند ادامه بدهیم تا ببینیم چه قرارداد عجیبی بین این دو شکل میگیرد. ریتم داستان بهطور کلی تند و متنوع است. هر قسمت معمولا یک اتفاق جدید یا یک مبارزه کوتاه دارد، بنابراین خستهکننده نمیشود و مدام اتفاق تازهای رخ میدهد؛ مثلاً ممکن است در یک قسمت شخصیت اصلی امتحان سختی بدهد و قسمت بعدش با یک دشمن بامزه روبهرو شود. این شیوهی روایت برای خوانندگانی که دنبال سرگرمی سریع و موقعیتهای خندهدار هستند جذاب است.