داستان خیلی خاصی داره و اصلا شما هیچ جایی ندیدنش و واقعا مجذوبش میشین . پلات های خیلی غافلگیر کننده ای هم داره هر چند از نیمه دوم داستان یکم هیجانش کم میشه و بیشتر وارد تم رومنسش میشه . مثل تناسخی های دیگه نیست که همون بار اول طرف بره و دنیارو فتح کنه تناسخ اولش ۲۴ ساعتم دوم نیاورد .چون تناسخ کرده همه چی رو خوب پیش نمیبره و سوتی ها و حرف هایی میگه که به کشتنش میده و حتی در نهایتم مثل بقیه تناسخی ها اونقدر خوب عمل نکرد . بقیه کار ها که طرف همه چی در کنترلشه ولی لایلا واقعا اینطور نیست و این خیلی واقع گرایانه تره . سیر داستانی پایان کار یکم ابکی بود و خیلی خیلی سریع جمع شد و میتونست بهتر باشه همین طور اواسط کار وقتی که لایلا نامزد میکنه با دیکون هم میتونست داستان سازی بهتری داشته باشه ولی بازم خیلی سریع جمعش کردن و توضیحی نداده شد خیلی . داستان شرور خوبی داشت ولی نیمه دوم داستان لایلا خیلی راحت طی چند سال که توی چند تا چپتر بیشتر نبود اونم ابکی شکست خورد بنظرم شرور باهوش تر از این ها بود و خیلی مسخره شکست خورد ( پدر لایلا) به طور کل داستان عالیی بود

طراحی خیلی خوبی داشت . اوایل تناسخ اخر لایلا که دیگه یکم دیوونه شده بود و همین طور ایزد شیطانی رو خیلی خوب کشیده بود . چهره هارو خیلی قشنگ کشیده بود . نور پردازی خوبی داشت و تو چشم نمیزد . شاید تنها ایرادی که بگم اینه که به مرور انگار دیکون رو یکم زشتش کرده بودن . و بچه تر بود قشنگ بود . کار کار رمنسی بود بیشتر و روی فایت ها طبیعتا خیلی مانور ندادن و همین تیکه های کوچیک هم خیلی سریع رد شد که طبیعیه . شاید بهتر بود که مبارزه سیون با ایزد شیطانی و اسیلیس رو نشون میدادن ولی خب اصلا نمیخواستن وارد اون کار بشن . به طور کل طراحی خیلی خیلی خوبی داشت

شخشیت پردازی ها اگه به ترتیب بگم . لایلا ششخصیت پردازی خوبی داشت . توی تناسخاش میخواست فرار کنه هر بار و توی تناسخ چهرمش حتی روانش رو یکم از دست داده بود و در عمارت کل عمرش زندانی بود و بعد ۴ تا تناسخ تازه به این فکر افتاد که بره دنبال شخصیت اصلی . این که حتی اوایل بشدت از سیون میترسید طبیعی بود اون حتی بعد از همه این مدت از پدرش هم هنوز میترسید و وقتی در یکی تناسخاش به کمک سیون رفت از ترس کاری نکرد جلوی پدرش . رتبطش با شرور یعنی پدرش واقعا خوب بود ولی نیمه دوم داستان خیل راحت پدرشو کشت . و بنظرم این مشکل بود . من حس میکردم بهتر شرور هم کمی تغییر میکرد حالا چه بد چه خوبی ولی از لحاظ شخصیت پردازی شرور از اول تا اخر یکیه و در هر زندگی تغییر و تحول خاصی نداشت . ولی در کل شرور خوبی بود واقعا سیون ولی من به شخصیتش نقد دارم . سیون تمام خدمتکار ها و حتی ادم های عادی رو کشته بود و هیچ پشیمانیی نداشت . اون خشم خیلی زیادی به لایلا داشت و من بنظرم نباید طی تناسخ ها این درد کاهش میدا میکرد چون لایلا وقتی طی تناسخ ها دنبال زندگی کردن بود . سیون توسط پدر لایلا کتک میخورد تیر بارون میشد و بار ها دوباره از اول با ایزد شیطانی مبارزه میکرد و کلا با خون و کشتن احاطه شده بود و حتی در زندگی اولش هم دیوونه بود . بنظرم از لحاظ شخصیتی فردی بعد از اینهمه تکرار خون . احساساتش رو به طور کل باید از دست میداد و دیگه حتی خشم رو هم نباید حس میکرد . ولی خب اون از لایلا متنفر بود . با این حال ازش میگذریم ولییییی خیلی زوددد عاشق لایلا شد . و دیگه اون دیوونگی وحشتناکو نداشت . درسته هیلدگار هارو نکشت ولی بنظرم بازم از لحاظ روانی سالم نبود که انقدر عادی بتونه عاشق بشه و بره و برگرده با لایلا ازدواج کنه . حالا اگه سالمم بود خیلی غیر منطقی و بی دلیل و سریع عاشق لایلا شد . تحول شخصیتی بدی داشت دیکون با اون چیزی که در زندگی قبلش بود در تناسخ اخر خیلی مسخره بود و زیاد روش کار نشده بود در حالیکه پتانسیل خوبی داشت شخصیت پردازی اسیلیس و بک استوریش هن جالب بود جالب بود به طور کل شخصیت پردازی خیلی خیلی خوبی داشت . غیر سیون

خیلی جذاب بود با اینکه از شخصیت سیون خیلی ایراد گرفتم کلی اگه نسبت بقیه رمنس ها یه نسبتی بگیرم همه چیز مخصوصا داستان و پلاتش خاص و جزو بهترین ها بود و مطمئنم اگه رمنس دوست داشته باشین از اون کار خاص و غیر تکراری براتون خواهد بود . نیمه دوم داستان خیلی سریع پیش رفت و روی دور تند رفت و نیمه اول داستان هم هیجانش و پلات هاش بهتر بودن . پایان هم فقط میخواستن جمعش کنن و میتونست بهتر باشه کلی .بازم به طور کل واقعا بینظیر بود . هم شخصیت پردازی و هم داستانش . ارتش هم واقعا قشنگ بود . از اون کار های رمنسی میشه که از خوندنش پشیمون نمیشین و خیلی جذابه