I Became the Male Lead’s Adopted Daughter

ارسال شده توسط Mahisa77

  • درام
  • عاشقانه
  • فانتزی
  • کمدی
1
3
4
5
4.9 / 5

اطلاعات

  • نوع
  • تاریخ انتشار نامشخص
  • تعداد چپتر نامشخص
  • وضعیت در حال پخش

"من میخوام یه بچه رو به فرزندی قبول کنم." این تصمیم ناگهانی دوک فریو ووریوتی همه رو توی عمارت شوک زده کرد. نه تنها اون رو دختر خودش کرد، بلکه بهش اسم یه "حیوان" رو داد که فقط اعضای مستقیم خانواده میتونن داشته باشن. "حتی با نفسی که الان میکشی، من دارم پول در میارم." "این اطمینانه، نه تکبر." "صورت من واقعا مزایای خودش رو داره." مغرور ترین پدر دنیا، و "من ماهیچه دوست دارم، بیا عضله ای بشیم." "ماهیچه های رانت رو بهم نشون بده! باسنت حتی از اون هم بهتر میبود!" "اگه شخصیت آرومی داشته باشی چیزی به جز یه گل نیستی..." دختر فاسدش(؟). و ..."من به عالیجناب اطلاعاتی که بیشتر از همه میخوان رو میدم." "که میگی، اطلاعاتی که بیشتر از همه میخوام..." "پشیمون نمیشی." ...همچنین یه نامادری(؟) با یه راز عجیب.

رتبه داستان

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( داستان )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

این کار از نظر داستانی واقعا راضی کننده اس. در کل کلیشه ای نیست و حتی از کلیشه هایی مثل تناسخ و سفر در زمان به شیوه خلاقانه و جدیدی استفاده شده. حوصله سر بر نیست و به اندازه کافی اتفاقات جالب و جدید داخل داستان رخ میده. از جهاتی غیرقابل پیش بینیه و این خیلی نکته مثبتیه. به شخصه از فلش بک هایی که بدون حس کنجکاوی مخاطب به گذشته زده میشن خوشم نمیاد و خوشحالم که این کار چنین نکته منفی ای نداره. نویسنده اش واقعا با تجربه و حرفه ایه. امکان نداره در طول خوندن داستان با خودتون بگید "چه کلیشه ای" یا "چه قابل پیش بینی" یا "دیگه داره بی نمک میشه".

رتبه ( طراحی )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

9/10

توضیحات ( طراحی )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

در کل گرافیک قشنگی داره. و یه نکته مثبت اینه که در طول داستان گرافیک تغییر نمیکنه. استایل های کرکترای داستان واقعا عالی ان طراحش واقعا سلیقه خوبی داره و مشخصه برای طراحی وقت زیاد صرف شده و فکر شده، من که لذت بردم از استایل هاشون مخصوصا استایل های دوک داخل عمارت، واقعا چشمامو جلا میداد. ولی به عنوان کسی که به آناتومی بدن زیاد دقت میکنه گاهی حس میکنم یکسری جاها بدن کرکتر ها میتونست بهتر طراحی بشه ولی اشاره ای بهشون نمیکنم چون خیلی ها ممکنه متوجه نشن و گفتنش فقط حساسیت الکی ایجاد میکنه. در کل از خیلی از مانهوا ها گرافیک راضی کننده تری داره. ایرادی در کل نمیشه از گرافیکش گرفت.

رتبه ( کارکتر )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( کارکتر )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

نقش اصلی داستان لیو شخصیت واقعا منحصر به فرد و با اعتماد به نفسی داره. خیلی وقتا منم از پشت گوشی از حرفایی که میزد خجالت میکشیدم و میخندیدم. جذابیت و اعتماد به نفس لیو واقعا منو به فکر فرو برد چون به شخصه خودم خیلی در مورد اعمال گذشته ام فکر میکنم ولی لیو تمام تمرکزش روی آینده اس. لیو یه دختر به شدت قوی از لحاظ ذهنی و همینطور با یه شوخ طبیعی واقعا خنده دار و دل چسبه که امکان نداره به کار هاش نخندید. رابطه فوق العاده اش با پدرش هم خیلی خاصه. همیشه در حال کل کل کردنن ولی حتی توی همون کل کل ها هم عشق پدر دختری موج میزنه. در واقع طوری که خانواده ها باید باشن و رو نشون میده و این هم خیلی راضی کننده اس. جالبی رابطه اشون اینه که هم پدر و هم دختر زبون تیزی دارن ولی اصلا از هم ناراحت نمیشن چون به عشقی که نسبت به هم دارن شکی ندارن و این خیلی خیلی دوست داشتنیه. خلاصه که برای آدمای درونگرایی مثل من تماشای دلقک بازیا و بی فکر حرف زدن های لیو اصلا اذیت کننده نبود و به شدت هم جذاب بود.

رتبه ( جذابیت )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( جذابیت )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

باید بگم که واقعا کار متعادلیه. این طور نیست که هر چپتر با تحریک حس کنجکاوی مخاطب تموم شه ولی چپتر های این مدلی هم داخل کار هست. به جز نقش اصلی های داستان کرکتر های فرعی هم خاص و جالب ان هم زیبا و به نظرم توی خیلی چیز ها به اندازه و متعادله. به عنوان یه شخص ایراد گیر خیلی از این کار راضی ام و تقریبا همشو تا اینجایی که پخش شده بکوب خوندم. برای اینکه اسپویل نشید به خیلی از نکات مثبت داستان و شخصیت ها اشاره ای نمیکنم. برخلاف خیلی از مانهوا ها توی این ژانر که اتفاقات جالب فقط اولشه و بعد کلیشه ای و سطحی پیش میره این مانهوا تا آخر غافلگیری های خودشو داره. همینطور که میگذره راز ها دارن فاش میشن و همین صبوری نویسنده توی فاش کردن راز ها باعث شده نتونید دست از خوندن بردارید. حتما و حتما پیشنهاد میکنم توی این ژانر این کار رو بخونید.