I Was Mistaken As a Monstrous Genius Actor
ارسال شده توسط Uchiha Aramis
- تکه ای از زندگی
- درام
- کمدی
5.0 / 5
اطلاعات
- نوع مانهوا کره ای
- تاریخ انتشار نامشخص
- تعداد چپتر نامشخص
- وضعیت در حال پخش
کانگ وو جین مردی معمولی، که به طرز غیرمنتظرهای متوجه توانایی منحصر به فردش شد. او هر زمان که فیلمنامه یا سناریویی را میخواند، میتواند وارد یک فضای رعی مرموز شده و شخصیتهای درون آن فیلمنامه را به طور کامل مجسم کند. زمانی که دوستش را در یک تست بازیگری همراهی میکرد، از فرصت استفاده کرد تا مهارتهای بازیگری خارقالعادهاش را از طریق تجربیاتی که در فضای فرعی به دست آورده بود نشان دهد... و این شروع داستان تغییر مسیر زندگی او برای همیشه شد. یهویی بهم لقب هیولای نابغه را دادن... پس چی؟ در جواب فقط تونستم سر تکون بدم.
رتبه داستان
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
10/10
توضیحات ( داستان )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
مشخصا این کار در رابطه با حیطه بازیگریه، ممکنه ساده و تکراری به نظر برسه ولی به هیچ عنوان نمیشه روند متفاوت و عجیب داستان رو دسته کم گرفت و اینو میشه به راحتی از اینکه بیشتر از ۳۱۵ رای گرفته و هنوز از ۵ ستاره پایین نیومده فهمید، به عنوان کسی که به صورت حرفه ای در رشته کارگردانی_بازیگری تحصیل کرده میتونم بگم که عنواین و نماد های به کار گرفته شده توی این مانهوا، شاید کمی فانتزی باشه ولی به هیچ عنوان اشتباه نیست، نه نتها به سادگی، زیبایی این حیطه رو نشون میده بلکه بخش های تاریک و سختش هم به نمایش میذاره، البته مانهوا هنوز تا اون اوج داستانیی که باید باشه و تو ناول گفته شده نرسیده ولی تا اینجای کار هم به قشنگی بهشون اشاره شده؛ داستان راجب پسری به اسم کانگ وو جینه که بعد از استعفا شجاعانش از شرکتی که توش کار میکرد و گذروندن یه استعفا پارتی با دوستاش و درخواست یکی از دوستان علاقه مندش به بازیگری برای همراهی اون در تست بازیگری ... و فردایی که هیچی از روز قبلش یادش نیست ولی به خاطر قولی که به دوستش داده توی تست همراهیش میکنه و همه چیز از همونجا شروع میشه ؛ وقتی ووجین متوجه فضای سیاه کنار سناریو ها و فیلم نامه ها میشه و با لمسش توی جهان فیلم نامه سقوط میکنه و طاعون سوتفاهم بازیگر نابغه شروع میشه و مشخصا که شخصیت اصلی هم حاظر به کم آوردن جلوی توهمات عجیب اطرافیانش نسبت به خودش نیست و دقیقا همینه که هیجان کار در رابطه با پیشرفت عجیب ووجین و استرسی که از لو رفتن ایجاد میشه رو زیاد میکنه
رتبه ( طراحی )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( طراحی )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
به شخصه انتظار بیشتری از طراحی این کار داشتم، ناول این کار جزو کارهای به شدت مشهوره و مانهوا هم تونست این شهرت رو حفظ کنه، به جز ووجین و چندتا از کاراکتر های اصلی، روی طراحی بقیه شخصیت ها خیلی وقت و اشتیاقی گذاشته نشده، شاید این به خاطر کمبود ناول در توصیف ظاهر کاراکتر ها بوده باشه، جوری که هرخواننده، چهره کاراکتر هارو متفاوت از هرکس ( حتی خود نویسنده کار ) تصور کردن، ولی با این وجود با توجه به جذابیت عجیب این کار میشد پتانسیل طراحی رو خیلی بالاتر برد، فکر میکنم که حداقل لیاقت طراحی در سطح مانهوا I will live as an actor و یا حتی بیشتر رو داشت، طراحی های شخصیت های اضافی یا حتی مکمل رو میتونم به وضوح حس کنم که عکس اشخاص واقعی رو توی برنامه طراحی قرار دادن و فقط چندتا رنگ زدن روش، البته چهره شخصیت اصلی جذابیت رو حفظ کرده ولی اون هم میتونست بهتر باشه، مخصوصا زمانی که توی دنیای سناریو ها قرار میگیره، اگر بخوایم شهرتی که مانهوا داره رو حساب کنیم، این احتمال وجود داره که توی فصل دوم، آرت کار رو برای بهتر شدنش تغییر بدن، که این میتونه باعث ناراحتی کسایی که به آرت عادت کردن بشه، ولی اگر آرت رو بهتر کنن، نشون میده که شرکت تولید این مانهوا متوجه پتانسیل رو به رشد مانهوا شدن، البته امیدوارم که ادامش بدن و مثل بعضی از کار ها فقط یه تبلیغ برای ناول نباشه چون در اون صورت واقعا نا امید کنندس، به عنوان کسی که از ناول خوشش نمیاد ولی بعد اینکه مانهوا رو خونده و اینقدر عاشق کار شده که رفته سراغ ناول، دلم میخواد امتیاز بیشتری بدم ولی حتی ۸ هم برای سبک طراحی این کار با وجود شهرت و قدرت داستانیش زیاده
رتبه ( کارکتر )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
10/10
توضیحات ( کارکتر )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
قدرت شخصیت پردازی توی این مانهوا بی نقص نیست ولی به شدت جذب کننده و جذابه، همونطور که بعضی خواننده ها که کارهای زیادی خوندن میتونن نشانه هایی از کپی شخصیتی این کار رو از کارهای دیگه ببینن، بازم جذب مانهوا میشن؛ دوگانگی شخصیت اصلی که به خاطر فشار استرسی تغییر ناگهانی محیط و آدمای های اطرافش اتفاق افتاده، به شکل کاملا طنز گونه ای بیان شده که درحالی که داره نشون میده مردم برای محافظت از شخصیت اصلیشون یه ماسک به چهرشون میزنن، ووجین این ماسکو با چسب چوب به کَلَش میچسوبه و چندتا میخم میکوبه بهش، که این با وجود مشکلاتی که براش بهمراه میاره، فرصت هایی خیلی بزرگتر از اون مشکل هم دنبالش راه میوفته؛ شخصیت پردازی بقیه کارکتر ها رو میتونم ( جذاب معمولی ) تشبیه کنم، چون اگر کمی وقت بیشتری رو محیط و شخصیت های اطراف ووجین گذاشته میشد، این مانهوا قطعا غیرقابل نقد منفی میشد
رتبه ( جذابیت )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
10/10
توضیحات ( جذابیت )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
برای جذابیت این کار حتی ۱۰۰ امتیاز هم کمه، چه برسه به ۱۰ امتیاز، پیچ و تاب غیر منتظره ای که حین داستان اتفاق میوفته قابل پیشبینی نیست، این کار علاوه بر اینکه قلبت رو گرم میکنه، همون لحظه یه تَشته آب سرد هم روت میریزه، کارهایی که ووجین بیهوا و از روی هوس لحظه ای انجام میده، باعث یه موج در میان اطرافیانش میشه؛ روند تکاملی شخصیت اصلی با توجه به ناول، به شدت چشمگیره، چون نشون میده که این شخصیت بی فکر و حتی سردرگم با خودش، چقدر فهمیده تر و بالغ تر میشه؛ جوری که نشون میده ووجین کم کم متوجه حجم و سنگینی مسئولیتی که در قبال اطرافیانش، خانوادش، دوستانش، کارش و حتی آیندش بر روی شونه هاش داره، باعث میشه که خواننده شروع به همزاد پنداری با این شخصیت کنه، کسانی که این کار رو میخونن به چهار حالت تقسیم میشن: کسایی مانهوا رو میخونن و به قدری جذب کار میشن که برای رفتن سراغ ناول یا صبر خانمان سوز برای چپتر جدید دو دل میشن ، کسایی که مانهوا رو میخونن و به خاطر صبر اَیوبی که دارن تا چپتر جدید فقط دونصف میشن ، کسایی که مانهوا رو میخونن و باوجود وسط امتحان بودنم میرن سراغ ناول ، کسایی که ناول رو خوندن و با دیدن مانهوا دارن برای رد شدن خاطراتی که موقع خوندن ناول داشتن اشک میریزن، لازم به ذکر نیست ولی من خودم جزو دسته سومم و با وجود امتحانای آخر ترم دانشگاه هم حاظر بودم قید خوابمو بزنم ولی یه خط بیشتر بخونم