داستان خیلیییی خفن و جذابی داره و تو تمام مانگا هایی که خوندم جز بهترینا بوده،سیر داستان به گونه ای پیش میره که به هیچ وجه خسته کننده نمیشه،اینکه یه بدون جادو تو دنیایی که تقریبا همه جادوگرن بخواد پندار پرستی بشه که به معنای بهترین استعداد جادوگری هستش، واقعا و به معنای واقعی کلیشه ای و اما جالبه،با اینکه شروع داستان بیشتر با جنبه طنز هست و خیلیا اول خیال میکنن که این مانگا فقط جنبه طنزش جالبه ولی رفته رفته داستان خفنی خودش رو نشون میده و نشون میده که ایده این مانگا که تلفیقی از داستان هری پاتر و ایده نویسندس یه ترکیب جذاب و تماشاییه،در ابتدا داستان با شروع طنزش نشون میده که میخواد به همه بگه که من میخوام ژانر خنده دار و طنز و کمدی رو پیش بگیرم ولی رفته رفته سایه هایی از ژانر اکشن به داستان میاد و در اوج گیری داستان که مقطعی میشه گفت دیگه به نقطه اوج جذابیت میرسه و جنگ هایی سرنوشت ساز رو رقم میزنه،جادوی نویسنده وقتی مشخص میشه که در یه مقطع مانگا، به اوج بامزگی ژانر طنز میرسه و مقطعی به جنون و دیوانه واری ژانر اکشن،در کل سخته که از داستانش ایراد زیادی گرفت ولی ایراداتی هم داره مثل یه جاهایی که نویسنده هیچ مکسی تو داستان نمیده و یه دم داستان اصلی رو جلو میبره و یا مقطعی که جنگ های پیاپی صورت میگیره،شاید از دید بعضیا خفن و جالب باشه ولی خب از دید من در بعضی مقاطع از داستان زیاده روی میشه.دیگه چیزی نمونده بگم و پیشنهاد میکنم که اگه دنبال داستان های ابر قدرت و نوین هستین دنبالش کنین و مطمئن باشین پشیمون نمیشین.اینم اضافه کنم در آخر که اینکه ایسکای نیست و ایده جالب نویسنده واقعا عالی بوده و به شخصه عاشق این مانکا شدم و به زودی هم انیمش میاد احتمالا چون یه خبرایی هست

طراحی خاصی داره و بسیار جالبه اینکه چهره شخصیت ها در شرایط خاص چقد جالب میشه و واکنششون رو به طور طنز و گه گاهی خفن و ترسناک نشون میده،یه طراحی جدید با اینکه نمیگم بدون نقص ولی خب طراحیش خیلییی به داستان میاد و داستان رو خیلیی عالی به پیش میبره،شاید حتی اگه بهترین طراحی ممکن که میشه برای مثال از طراحی مرد تک مشت هم اسم برد به این مانگا اینقد که این طراحی و سبک میاد نیاد. طراحی یکم در زمینه چند رنگی سازی و جزئیات نگری نقص هایی داره از دید بنده ولی خب اینارو هم باید بزاری به حساب قالب طراحی چون گه گاهی طراح نشون میده که چه هنر دستی داره و فقط خودش میخواد طراحی رو با مزه تر کنه. طراح داستان در جنگ ها و مبارزه ها سبکشو عالی نمایان میکنه و همیشه سعی بر این داره که خفن ترین حالت ممکن واسه صحنه ای که در ذهن داره رو بیان کنه،در عین حال که همیشه سعی داره از طنز های کلیشه ای استفاده کنه،واقعا طراحی این مانگارو میپسندم چون مثل وانپیس و جوجو و موب سایکو و... طراحیش تکه و تکراری نیست

بهترین بخش این مانگا شخصیت پردازیه که میتونم با قاطعیت نمره ۱۰ رو بهش بدم،شخصیت اصل خودش واقعااااااا و به معنای واقعی یه سبک جدید از چهره پوکر فیس رو بیان میکنه و جز خاص ترین شخصیت هایی هست که به عمر دیدم،شخصیت اصلی که بدون جادو و فقط با زور تو دنیایی که جادو ارزش حساب میشه حساب همرو میرسه،شخصیت اصل از لحاظ جنبه طنز داستان رو رهنمایی میکنه و سرلشکر جنگ هاست شخصیت اصلی که علارغم به معنای واقعی کلمه احمق بودنش به معنای واقعی خفنهههه پدر شخصیت اصل هم که یه آدم شکست خورده هستش که زوجش با ماش یه ترکیب سمی و خنده داره،رفیقاش هم که یکی بسیار ترسو هست که شاید حتی از سایه خودشم بترسه و تقریبا میشه گفت تو سری خور همس که تقریبا مطلب دوم توش به نحوی تغییر میکنه دختری که عاشقشه و همیشه هر کاری میکنه که به ماش ثابت کنه که چقد براش عزیزه و ماش هم همیشه با چهره پوکرش جواب های نامربوط چرت بهش میده،این دختر به معنای واقعی یه عاشق دو آتیشه میشه و سعی میکنه همه کار کنه واسه ماش دختری که علارغم خوشگلیش خیلییی مهربونم هست و در کل بگم آرزو همه پسراس،و اما خفن ترین رفیقش که اوایل دشمنی داشتن و سعی بر گرفتن ماش داشت،یه شخصیت کاریزماتیک و خفن و همه فن حریف که میشه گفت با استعداد ترین فرد خاندانشون بوده و هست این شخصیت هم یه بیماری عجیب داره که اونم عشق عجیب و غریب و خیلی افراطی اون به خواهرشه طوری که اگه ولش کنی میره باش عروسی میکنه،و خب حالا میرسیم به شخصیت مورد علاقه خودم «دات» مجنون عشق دختر،مردی با موهای سیخ که همیشه و همیشه به خاطر دیوونگی بیش از حدش و حساسیتش به پسرا و گشنه دختر بودنش کاری میکنه که خواننده از ته دل بفهمه که یه دختر ندیده واقعی چی هست اصلا،این پسر بدشانس هست،احمق هست،دوست دختر نداره،قیافه نداره،اخلاق نداره،دیوونه هم هست،هر واژه و اصطلاح بدی که فکرشو کنید این آدم دختر ندیده هست،ولی خب یه دیدگاه داره که اونم اینه که خودش شخصیت اصل داستانه و دنیا حول محور اون میچرخه،کلا یه انگل اوسکوله ولی با همه اینا یه مرد واقعیه مردی که همیشه پشت آرمان هاش هست که به معنای واقعی کلمه کاری میکنه که بیشترین شباهت رو به ما ایرانی ها داشته باشه

اینقد این مانگا جذابه که حرفی واسه نقد نمیزاره، کافیه چپتر یک خونده بشه تا یه دم پاش بشینی و واسه اومدنش لحظه شماری کنی، جذابیت و خفن بودن طراحی و داستان کاری کرده که تو هر زمینه ای این مانگا در اوج باشه، قدرت و خفن بودن شخصیت اصل کاری میکنه که صد در صد جزو محبوب ترین شخصیت هایی که دیدید قرار بگیره، این مانگا اینقد در زمینه اکشن و طنز تو سطح بالایی قرار داره که حتی بهترین مانگاکاها هم از هاجیمه کوموتو تعریف کنن که همچین اثر شاهکاری رو خلق کرده. از دید خودم عکس های آخر هر چپتر واقعا دیوانه وارن و اکثرا خیلییی خفنن، مخصوصا تو مبارزات و لحظات حساس که تموم میشه و جون به لبت میکنه واسه چپتر بعد، خودم چند وقت بود مانگا خوب نخونده بودم و وقتی اینو دیدم دیدگاهم کلا نسبت به مانگا ها عوض شد از بس جذاب بود، و اینکه ایسکای هم نیست که تکراری باشه