اطلاعات
- نوع مانهوا کره ای
- تاریخ انتشار نامشخص
- تعداد چپتر نامشخص
- وضعیت در حال پخش
زندگی پر از حسرت... وقتی که اون متوجه بدی های خودش شد و تصمیم گرفت زندگی جدیدی داشته باشه، دیگه خیلی دیر شده بود. خانوادش خیلی وقت پیش مرده بودن. اون هر روزشو با خشم خالص پشت سر گذاشته بود. اما سرانجام تو اوج بدبختی هاش، آرزوش به آسمون رسید، آرزویی غیرقابل باور! اون به گذشته برگشت تا دوباره شمشیرشو بلند کنه و سرنوشتشو تغییر بده!
رتبه داستان
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
7/10
توضیحات ( داستان )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
نقد مانهوا Regressor of the Fallen Family این مانهوا اومده با یه ایده آشنا: یه بندهخدایی که زندگیش رفته رو هوا، حالا برگشته عقب که همه چی رو درست کنه. این سبک داستانا دیگه برامون غریبه نیستن، مخصوصاً تو مانهواها که تا دلت بخواد ریگرس و سیستم و فلان داریم. ولی خب، چیزی که Regressor of the Fallen Family رو یه کم خاصتر میکنه، اینه که انگار واقعاً یه درد تو دل شخصیت اصلی هست. اون فقط دنبال قدرت یا انتقام نیست؛ دنبال یه جور بازسازی خودشه. دنبال اینه که از یه خانوادهی تیکهپاره، یه چیزی دوباره بسازه. همین باعث شد که اولش جذبش بشم. داستانش چطوره؟ تا یهجایی خیلی خوبه. شروع قوی داره. یه فضای سنگین، یه شخصیت شکستخورده، و یه گذشتهای که هر لحظه میخواد خفش کنه. ولی هر چی جلو میره، یه ذره از اون تمرکز اولیه دور میشه. داستان گاهی زیادی سریع میره جلو، گاهی زیادی حاشیه میره. بعضی وقتا حس میکنی نویسنده خودش هم نمیدونه با بعضی آرکها چیکار کنه. یه سری سکانسها فقط برای این هستن که بگیم "واو چه خفنه!" ولی تهش چیزی به قصه اضافه نمیکنن.
رتبه ( طراحی )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
7/10
توضیحات ( طراحی )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
طراحی کار چطوره؟ طراحی قشنگه، شیکه، با کلاسه. مخصوصاً تو لحظههای جدی، حس و حال خوب منتقل میکنه. ولی خب، بعضی جاها زیادی شلوغه. بعضی مبارزهها انقدر نور و افکت و موج انرژی دارن که آدم نمیفهمه چی شد، کی خورد، کی زد! ولی در کل، آرت نمرهش بالاست. طراحی چهرهها خوبه، لباسها، فضاها، همهش حس داره. تم و حرف حساب داستان چیه؟ به نظر من، تم اصلیاش یه چیزی بین "سقوط" و "بازسازی"ه. اینکه اگه همه چی رو از دست بدی، ارزش داره دوباره تلاش کنی؟ و اگه کردی، چه قیمتی باید بدی؟ این سؤال تو ذهن کاراکتر اصلی همیشه هست. و این یه چیزیه که خیلی از داستانا فقط اداش رو درمیارن، ولی این یکی تا حدی واقعاً باهاش درگیر میشه.
رتبه ( کارکتر )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
7/10
توضیحات ( کارکتر )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
شخصیتها چی؟ کاراکتر اصلی، انصافاً خوب دراومده. یه جور خستگی تو وجودشه که لمس میکنی. انگار از نو ساختن، براش فقط یه انتخاب نیست، یه اجباره. اون وسط، بین باید و نباید، گیر کرده. ولی بقیه شخصیتها... ببین، یا زیادی تیپیکالن، یا نصفهنیمه میمونن. طرف میاد یهویی قوی و خفن نشون داده میشه، ولی بعدش گموگور میشه یا بدون رشد کنار میره. دوست داشتم آدمای بیشتری مثل شخصیت اصلی عمق داشته باشن، نه فقط یه اسم و یه ظاهر.
رتبه ( جذابیت )
این رتبه توسط نقاد ارسال شده است
8/10
توضیحات ( جذابیت )
توضیحات توسط نقاد ارسال شده است
Regressor of the Fallen Family اون داستانیه که میتونست شاهکار بشه، و هنوزم یهجورایی خاصه. مخصوصاً اگه دنبال یه قصه با حال و هوای جدیتر، شخصیت اصلی با عمق، و یه حس واقعی از "تلاش برای برخاستن دوباره" هستی، این مانهوا کارتو راه میندازه. ولی اگه دنبال داستان خیلی منسجم و دقیق، با شخصیتپردازی همهجانبه و بدون باگ باشی، یه جاهایی حرصت رو درمیاره. در کل، یه اثر خوشساخت با پتانسیل بالا، که اگه نویسندهاش بتونه تمرکز و تعادل رو حفظ کنه، میتونه راحت بره تو لیست ماندگارها و خب چون جا نیست من اینجا اگر انتقاد پذیر باشند عوامل این کار بدی های کار رو هم میزارم و امیدوارم که قبول بشه و خب این سی دقیقه ای که دارم نقد میکنم بی ثمر نباشه با آرزوی موفقیت برای تمام عوامل این کار به شخصه همهتون رو دوست دارم و ممنون که زحمت میکشید و این آثار رو برای به اشتراک میزارید ایراد اصلیش چیه؟ همونطور که گفتم، تمرکز نداشتن. بعضی وقتا داستان زیادی شلوغ میشه. شخصیت فرعی زیاد میاد وسط، ولی بهشون بها داده نمیشه. آرکهای سیاسی یا اکشن هم بعضی وقتا صرفاً هستن که باشن، نه چون واقعاً لازمن. یه جورایی داره بین اینکه بخواد یه داستان جدی با فکر باشه، یا یه مانهوای پر زد و خورد و هایپ، دو دل میزنه.