به عنوان کسی که چند ساله مانها ، مانهوا و مانگا میخونه داستان یکی از ارکانی هست که برا به شدت مهم و غیرقابل چشم پوشی هست. داستان برای من به بخش های گسترش دنیا ، دوری از کلیشه ها و نحوه قدرت گرفتن و مهم ترین اصل داستان که قابل لمس بودن اون هست تقسیم میشه. مورد اول گسترش دنیاست که در این مانها مثل اکثر مانهاها مناطق زیادی وجود داره و با جلو رفتن داستان به قدرت های مختلف و بزرگتر دنیای تیان وو اشنا میشیم و در این مورد به شدت خوب و دقیق کار شده و خواننده متوجه میشه که داستان حول چه دنیایی شکل میگیره مورد بعد دوری از کلیشه هایی هست که روی جذابیت داستان خیلی تاثیر گذاره و مهم ترین کلیشه مورد تناسخ هست که رعایت نشده اما یک نکته قابل تامل هست که کمی این تناسخ رو منطقی تر میکنه اونم هنر الهی هست که شخصیت اصلی داره و البته دخالت یه نیرو خارجی که معمای بزرگی در مورد این نیرو به وجود میاد و میتونه نقطه عطف این مانها باشه اما کلیشه ای که در این مانها استفاده نشده وخواننده رو مجذوب میکنه اینه که کارا خیلی اسون برای شخصیت اصلی پیش نمیره و شانس مطلق هم نداره بلکه اکثر اوقات با هوش و درایت خودش کارارو پیش میبره. نحوه قدرت گرفتن شخصیت اصلی هم بخاطر تجارب گذشته خوب پیش میره اما مثل اکثر مانهاها نیست که شخصیت اصلی یدفعه به شدت قوی و شکست ناپذیر باشه بلکه ما میبینیم شخصیت اصلی خیلی جاها به مشکل میخوره و جاهایی توی تنگای خیلی بدی قرار میگیرهو همین داستان رو جذاب میکنه مهم ترین رکن در داستان قابل لمس بودنش برای خواننده هست که در کارهای مانها و ... داستان خوب و طراحی عالی این مورد رو ممکن میکنه این مانها به شدت قابل لمس هست و خواننده قشنگ حس میکنه داخل مانها قرار داره طوری که داستان پیش میره و چالش هایی که شخصیت اصلی گرفتارش میشه جوری شکل میگیره که خواننده قشنگ میتونه اونارو لمس کنه و داخلشون کنش و کاو کنه بنظرم این مانها از این نظر یکی از بهترین های دنیای مانها و مانهواست. البته نقاط ضعفی هم داره (حاوی اسپویل) مثلا در چپتر اخر مشخص نشد اون زره سطح ۹ به کی رسید البته بر اساس صحبت های شخصیت های دیگه انگار به شخصیت اصلی رسیده ولی ای کاش دقت بیشتری در این مورد میشد. به طور کلی داستان این کار با کمدی خوب و دوری از اغراق زیاد برای خواننده خوشایند هست.

طراحی این کار هم به شدت محشره. طراحی به طراحی محیطو ابزار و طراحی کاراکترها و نحوه به تصویر کشیدن مبارزات تقسیم طراحی محیط این کار عالیه و خواننده جزئیات خوبی از محیط دنیای تیان وو میگیره و همین از نقاط قوت این کاره و البته طراحی ابزار ها هم محشره و ما استایلی که اکثر ابزار در مانها ها دارن رو کمتر میبینیم و ابزار های رده بالا هر کدوم استایل و طراحی خودشون رو دارن طراحی مبارزات هم به شدت دقیق طرح شده هم خواننده میتونه جریان مبارزات رو قشنگ درک کنه و سوالی پیش نمیاد که اینجا چه اتفاقی افتاد. و اما گل درشت طراحی این کار طراحی شخصیت هاست. در طی داستان تک تک شخصیت ها و حتی سیاه لشکر ها هم طراحی خاص و یونیک خودشون رو دارن استایل صورت و بدن شخصیت های مکمل و فرعی هم با وسواس طرتحی شده تا مبادا شخصیت های مشابه هم از نظر طراحی وجود داشته باشن. به شورت کلی طراحی این کار از نقاط قوتش به حساب میاد.

شخصیت اصلی این کار بزرگترین نقطه قوت این مانهاست. مثل بقیه مانهاها شخصیت اصلی خیلی عدالت محور نیست و گاهی حتی شبیه یه شیاد میشه و طنز قوی و صریحی که داره خواننده رو وادار به خنده میکنه. ما در طی داستان شاهد رشد شخصیتی یون شیائو هم هستیم و میبینیم که برخی عاداتش که به عنوان گو فی یانگ داشته رو رها میکنه و همین مورد از مواردی هست که یون شیائو رو نسبت به بیشتر شخصیت اصلی های کارهای تناسخی متمایز میکنه. به صورت کلی شخصیت اصلی با طنز قوی و تجربه و هوشی که از قبل داشته داستان رو. یک لول بالاتر میبره.

و اما جذابیت. هر مانهایی یک یا چند عامل داره که باعث جذاب شدن اون میشه و این مانها هم دلایل زیادی داره اما به سه تاش فقط اشاره میکنم. قابل لمس بودن داستان طراحی محشر و شخصیت اصلی جذاب. این مانها با طراحی خوبش باعث میشه چشم و ذهن خواننده خسته نشه و با قابل لمس بودن داستان خواننده قوه تخیل خودش رو به کار میندازه و حس واقعی بودن میگیره و شخصیت اصلی جذاب با کمدی عالی و هوش و تجربه بهتر خواننده رو از مانها خسته نمیکنه. به عنوان یک خواننده نسبتا سخت گیر این کار یکی از بهترین مانهاهایی هست که من تا حالا خوندم.