داستان در مورد یک رزمی‌کار فوق خفن شکست خورده هست که با حقه تا لب مرگ رفته و اتفاقاتی باعث میشه توسط یه دختر کوچولو نجات پیدا کنه . پیش زمینه داستان حالت موریم داره اما چیزی که اون رو منحصر بفرد می‌کنه نحوه متصل کردن احساسات یک شخصیت رزمی قوی و بزرگسال با دختر کوچولوی داستان هست که رابطه ی اونها که شبیه به رابطه پدر و دختری و یا نزدیکتر رابطه دو دوست هست ؛ به زیبایی توسط نویسنده به تصویر کشیده شده که این اون رو منحصر بفرد می‌کنه و زمینه های احساسی و همچنین مبارزه ای زیبایی رو در داستان به تصویر می‌کشه همچنین ؛ داستان جوری هست که همزمان دو یا سه سناریو در حال اتفاق افتادن در اون هستند و چیزی تکراری نیست . یکی داستان انتقام ؛ یکی داستان رشد دوباره از هیچ تا همه چیز و دیگری داستان نحوه ی ادامه ی قهرمان داستان با خانواده ی جدید خودش و همچنین خانواده قبلی خودش که به راحتی سه سناریو همزمان در این اثر جلو می‌ره و می‌تونه در آینده بیشتر هم بشه که همین باعث شده از حالت کلیشه ای بودن خارج و حس و حال تازه و جدیدی ببخشه . هرچند بهرحال بعضی اتفاقات تکراری هست . مثلا ؛ فایت ها ... تقریبا فایت ها در تمامی مانهوا ها و حتی ناول های خفن ؛ هرچقدر هم با شکوه و تأثیرگذار اما به یک نتیجه ختم میشن . نود درصد اوقات یا نابود شدن دشمن شخصیت اصلی یا شکست خوردن شخصیت اصلی (من حالت عادی رو دارم میگم و قصد ندارم تخصصی در موردش صحبت کنم ولی خب در کل سیستم فایت ؛ که کلیاتش بر اساس به اصطلاح وضعیت ایموشنال و یا حرکتی کاراکتر هست هرچقدر هم تاثیر گذار توی تصاویر و یا کلمات منتقل نمیشه که البته نباید قدرت تخیل خواننده رو نادیده گرفت اما بحث و حرف من فراتر ازین حرف هست. خود مفهوم فایت در ناول ها و مانهوا ها می‌تونه عمیق تر بشه و انقلابی در اونها صورت بگیره که البته در ژانر های تهذیب گری به صورت بهتری نمایش داده میشه و اون رو میشه یک سبک جداگانه دونست . در کل از موضوع خارج نشیم داستان جالبی داره و پیشنهاد میکنم دنبال کنید

طراحی خوبی داره . میشه ارتباط گرفت به راحتی ؛ احساسات به خوبی توسط حس و حال و جادوی رنگ ها منتقل میشه . حس و حال دارک موقع فایت ها به خوبی منتقل میشه . همچنین طراحی شخصیت ها هم به خوبی صورت گرفته و اون حس و حال موریمی که باید رو ازش به راحتی دریافت میکنید . هرچند از اونجایی که نقد میکنم قراره از همه ی جنبه ها تاریک و روشن دیده بشه . تنها نکته ای که از نظر من میشه در موردش تأمل کرد طراحی شخصیت اصلی دختر هست . احساس میکنم اگر قرار باشه در دنیای داستان دو یا سه سال بگذره باز طراحی جدید طوری میشه که چهره شخصیت اصلی دختر کامل تغییر می‌کنه و ممکنه یه جورایی تا مدت کوتاهی برای خواننده عجیب باشه . اما خب این فقط حدس خودم هست و هنوز هم داستان زیاد جلو نرفته پس نمیشه این رو ایراد دونست صرفا یه حدس و تحلیل بود که ممکنه کاملا غلط باشه .

شخصیت اصلی وفق احساسی خوبی داره . حتی اگر قوی ترین شخص دنیا باشی جاهایی هست که باید بدون هیچ حرفی زیر دست حتی یک کارگر ساده کار کنی و از دستوراتش اطاعت کنی . این درس بزرگی هست که باید مطابق با شرایط انسان خوانا و روشن عمل کنه و با شخصیت انتخابی و منعطف ؛ وضعیت ها رو مدیریت کنه . در کل احساس میکنم در قسمت های بالاتر در مورد شخصیت اصلی توضیحاتی دادم . داستان های کمی هست که میشه ازشون عبرت نگرفت . و این اثر ؛ چیزی هست که در کنار خندیدن های همزمان با شخصیت اصلی ؛ تو هم در کنارش پرورش پیدا می‌کنی ‌. با خنده هاش میخندی و با گریه هاش گریه می‌کنی . چیزی که کمتر دیده میشه . البته این چیزی که من گفتم بستگی به شخصیت خود خواننده هم داره و لزوما چیز کامل و جامعی نیست . چه بسا ما با طیف گسترده ای از خواننده طرف هستیم . از افرادی که از همان ابتدا خودشون وارد داستان هستند و با اون زندگی میکنند تا افرادیکه به عنوان ناظر مطلق توی داستان ها حضور دارند که این یه چیز شخصی هست . اما این داستان تلاش خوبی برای یگانگی و به اصطلاح یکی شدن شخصیت اصلی با خواننده انجام داده که قابل توجهه .

ارزش ادامه دادن داره ؛ اگر دنبال حال و هوای موریمی ؛ انتقام و همچنین رشد شخصیت اصلی در کنار خانواده جدید هستید توصیه میکنم . داستان هنوز در اوایل خودش قرار داره و نمی‌دونیم چی قراره پیش بیاد اما احساس میکنم اثر جالبی بشه و پایان معنا داری خواهد داشت و همین اثر رو ارزشمند می‌کنه که امیدوارم همینطور باشه . در کل من صرفا سلیقه خودم رو بیان کردم . که البته هرکسی سلیقه ی محترم خودش رو داره و می‌تونه با توجه به میل خودش اثر رو دنبال یا دنبال نکنه . برای کسی که لطف کردی و تا اینجای نقد رو خوندی بهترین آرزو ها رو میکنم . موفق باشی