Wind Breaker

ارسال شده توسط Martia

  • تراژدی
  • درام
  • عاشقانه
  • کمدی
1
4
5
4.9 / 5

اطلاعات

  • نوع
  • تاریخ انتشار نامشخص
  • تعداد چپتر نامشخص
  • وضعیت در حال پخش

جی بهترین دانش آموز مدرسه است. اون قوی شده و او الان رییس هیئت دانشجوییه. اما...

رتبه داستان

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( داستان )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

درباره داستان اگه بخوام صحبت کنم باید بگم که موضوعات روزمره و افکار راجب زندگی که زیرکانه توی حرفای کرکترا گنجونده شده وایب "به خودت بیا"ی خیلی خوبی داره که میشه ازش درس و انرژی برای زندگی واقعی خودمون گرفت. داستان این کار در عین واحد به تمام ژانر ها بها داده،مسابقات ورزشی، روابط عاشقانه، روابط دوستانه، روابط خانوادگی، نگرانی بچه ها برای آینده شون،کثیف بازی آدم بزرگا همه کالکت باهم یه اثر فوق العاده رو تشکیل دادن. یه مثالشم میتونه این باشه که میگیم ژانر اصلی این کار ورزشیه، ولی انقدر صحنه های کتک کاری و گنگستری توش هست که میگی مگه ورزشی نبود؟ تمام جوانب زندگی پسرا و دخترا رو به صورت کاملا منطقی بررسی میکنه که باعث میشه با کرکترا زندگی کنی و حسشون رو کاملا درک کنی. خیلی کلیشه های رو رسما یه "انگشت وسط" بهشون نشون داده. کره واقعا کشوریه که مردم هموفوبیک و ریسیست و خود بزرگ بین زیاد داره. ولی این نویسنده اومده هرچیزی رو که توی کشورش تابو بوده رو توی زندگی عادی و روزمره کرکتراش گنجونده. از قبیل تتو و سیگار و دوست شدن با دختر رئیس مدرسه و چند ملیتی بودن بچه ها و تعامل جالبشون باهم و جالب ترینش موی صورتی و مژه های کاشته برای یک مرد به عنوان معلم مدرسه! این به معنای واقعی کلمه یک تابو شکنی بزرگ توی داستانه و به خاطرش به نویسنده افتخار می کنم.

رتبه ( طراحی )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

9/10

توضیحات ( طراحی )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

تنها دلیلی که 9 دادم به خاطر آرت فصل یکه. ولی بعدش آرتش طوری میشه که میخوای از ده بهش صد بدی. جدا ازینکه خود کرکترا هرکدوم منحصر به فرد با ریزه کاری مخصوص شخصیت خودشون طراحی شدن، صحنه های دوچرخه سواری واقعا قشنگ کشیده شدن و فکر نکنید که مگه میشه توصیف یه مسابقه دوچرخه سواری با چنتا عکس حس قابل قبولی به آدم بده؟ کاملا بعضی از جاهاش انقدر غرق میشید که یهو به خودتون میاید و میبینید با همین چنتا عکس دوچرخه سواری از شدت هیجان تپش قلب گرفتید. آرتش احساسات رو خیلی خوب توی چهره کرکتر نشون میده وقتایی که ناراحتن و چونه شون رو جمع میکنن، وقتی بغض میکنن، وقتی عصبانین و خیلی خنده دار وقتیه که سیم پیماشون قاتی میکنه و داد میزنن( ینی آرتش اون لحظه خداااس مخصوصا آب دماغشون)

رتبه ( کارکتر )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( کارکتر )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

شخصیت پردازی در این کار کاملا واقع گرایانه است و روی هر کرکتر به خوبی کار شده. یعنی اینجوریه که مثلا رفتار یه کرکتر توی چپتر 30 که یکم رو مخه یا مغرورانس بعد ازینکه اون کرکتر معروف میشه یهو این رفتار عوض نمیشه تا به دل خواننده خوش بیاد بلکه همون خلق و خو و افکار ریز اون کرکتر دویست چپتر بعد باعث عوض شدن خط داستانی میشه و همین تسلط نویسنده روی کرکتر هاش رو نشون میده و یکی از دلایل دیگه ای که بهش افتخار میکنم. موضوع دیگه تعداد زیاد شخصیت هاست. این کار یه داستان ورزشیه و طبیعتا کلی آدم توی مسابقات و مدرسه و جاهای مختلف هستن و توی داستان تاجای ممکن به همه بها داده شده و هرکسی تاثیر خودش رو توی روند داستان میذاره، دقیقا مثل زندگی واقعی. حتی فرعی ترین شخصیت ها هم بک استوری ای در خور خودشون دارن و به طور کلی تجمع شخصیت ها و تاثیر پیچیده شون روی همدیگه کاملا منطقی و واقع گرایانه است.

رتبه ( جذابیت )

این رتبه توسط نقاد ارسال شده است

10/10

توضیحات ( جذابیت )

توضیحات توسط نقاد ارسال شده است

خیلی جذابه-_- هر بخشی اعم از داستان، کرکتر پردازی،آرت،حتی خود نویسنده اصن میتونه جزو جذابیت ها باشه. بسته به این داره که کدوم بخش یه کار براتون جذاب جلوه میکنه. ولی خوبی ای که این داستان داره اینه که هرکدوم از اینا که براتون مهم باشه، این کار توش عالیه. بین تمام خوبیاش هم جا داره به کرکترای به شدت زیبا و جذابش اشاره کنم که هرکدوم به طور خاصی منحصر به فردن و هر کدوم یه چیز برای یاد دادن بهت دارن. این داستان سراسر هیجان، عشق، تجربه و یادگیریه. دیگه نمیدونم چی بگم. همینجوری دوست داشتم کرکترهای مورد علاقم از نظر شخصیتی رو بهتون بگم: 1.دام(هیچوقت فکر نمیکردم از یه سیبیلوی سیمپ خوشم بیاد) 2.جِی 3.مین وو ولی اگه بخوام از نظر زیبایی جذاباشونو بگم: 1.اوون نایت(الله و اکبر این همه جلال) 2.شِلی(الله و اکبر این همه شکوه) 3.جِی(ماشالله هزار ماشالله) بخونید که اگه نخونید چیز خیلی حقی از کفتون میره. دمتون گرم که تا آخر خوندید. بای.